বোৱাৰী এজনীৰ সতে নাইট ছুপাৰ বাছত
এই ঘটনাটো সচা| কিন্তু নামবোৰ সলনি কৰি দিয়া হৈছে| যোৱা বিহুত শিৱসাগৰৰ পৰা গুৱাহাটীলৈ নাইট চুপাৰেৰে আহোতে এই ঘটনা ঘটিছিল| মোৰ নাম ৰাহুল কুমাৰ বৰুৱা| গুৱাহাটীৰ কমাৰ্ছ কলেজত পঢ়া শেষ কৰি কোম্পানীত এচিচটেন্ট মেনেজাৰ হিচাপে কাৰ্য নিৰ্বাহ কৰি আছো| বাছত চাৰে আঠ বজাত উথিলো| অলপ পিছত ধুনীয়া চেহেৰাৰ বোৱাৰী এজনী উঠিল| বগা ৰং, উঠন মজলীয়া ৰবাব টেঙাৰ নিচিনা বুকু খন ৰেড টিচাৰ্টৰ ওপৰত জিলিকি পৰিছে| হাতত অনেক খাৰু আৰু জীনছৰ ওপৰেদি ওলাই আহিছে মঙহাল কঁকাল আৰু নিতম্ব| তাইৰ ফালে চাই হাঁহি এটা মাৰিলোঁ, তাইও মাৰিলে| অলপ পিছত বাছ চলিল... তাই ফোনত কথা পতাত বিজি হল. ময়ো আইপ’দত গান শুনিবলৈ ধৰিলো| excuse me তাই মোৰ হাতত হেচুকি মাতিলে| কওকচোন? মোক খিৰিকীৰ কাষত বহিবলে দিব নেকি? গৰম উঠিছে| আহক আহক| তাই আহিল... আহোতে মোৰ লিংগটো তাইৰ কোমল নিতম্বত ঘঁহনি খাই সাৰ পাই উঠিল| মিঠা হাঁহি মাৰি তাই ক’লে- মোৰ নাম পূজা, আপোনাৰ? বৰ ধুনীয়া নাম- মোৰ নাম ৰাহুল| গুৱাহাটীলৈ যাব? হয়... মোৰ হাব্বী তাতে থাকে| আপুনি বিবাহিতা? দেখি মুঠেই নালাগে| হয় নেকি?- তাই ধুনীয়াকৈ হাঁহিলে| তাইৰ হাঁহিটো বৰ ধুনীয়া| ৰসাল ওঁঠৰ পিংক লিপষ্টিকখিনি দেখিলেই ওঁঠ...